یکشنبه ۱۳۹۵/۰۸/۰۹ | 11:17 | دنیا -
آنقدر مشغله ذهنی دربرم گرفته که هیچ احساس آرامشی نمی یابم.
کاش می توانستم برای خود هدف از زیستن را تعریف کنم آنگونه که حد و مزر داشته باشد و ذهن را فراتر و نامحدود ندانم.
می دانم این حس و وضعیتم عزیزترینهایم را هم تحت تاثیر گذاشته و ناخواسته جهت زندگی انها را نیز برخلاف مرادشان می کند.
نوشته های این وبلاگ تقدیم به همسر عزیزم، هاتیجا: