یکشنبه ۱۳۹۵/۱۰/۱۹ | 9:8 | دنیا -
حسم این بود که دورش می گردم با تمام وجود .دیشب همچنان گذشته های نه چندان دور تا سحر برایش حرف زدم .
اما دریغ...
گویی آب در هاون می کوفتم و بازم امید در من به سمت صفر میل کرد.
حس تبدیل شدن به موجودی بیهوده سراسر وجودم را فرا گرفته . کاملا بیهوده!
نوشته های این وبلاگ تقدیم به همسر عزیزم، هاتیجا: