دنیای من هاتیجا (هاج جاام)

به سرعت برق بود ، در یک چشم بهم زدن گذشت. یک سال گذشت ، واقعاً که به زبان آسان است. 365 روز،8760 ساعت! همانند شرکتی برای خود که پایان سال را به بررسی عملکرد خود می پردازد بنشینیم و ببینیم چه کرده ایم؟ از زمان استفاده لازم را کرده ایم یا خیر؟ امید دارم همه دوستان راضی بوده باشن. البته فکر نکنین عملکرد منظور فقطط پیشرفت زندگی مادی هستش، نه ، ببینید چقدر تونستید آدما رو از خودتون راضی نگر دارید؟ چقدر مهربونی کردین؟ چقدر ایمان رو در خودتون تقویت کردین؟ چند تا دل رو شاد کردین؟ و ...

برای من سال بدی نبودش. شروعش با انتقال قطعیم از پایتخت به سرزمینی با آب و هوای زندگی بود ، بعد ازدواجی موفق بدون تمکن مالی با توکل به اینکه(ارسقینیم آردسین دیب) که واقعا هم همینطور بود، ادامه امر آموزش که برا من زکات دونسته هامه، رها شدن از دست کرایه خونه ، ...... و الان در انتظار یه کوچولوی خوشگل که میاد به زندگیمون صفای بیشتری بده.

از همه دوستانی که تو سال قبل خدای ناکرده آزردمشون طلب بخشش و عفو می کنم (اگه وبلاگمو می بینن) و از خدا می خوام اونایی که نمی بینن و رنجشی ازم دارن هم کینه ها رو از دلاشون بزدایند.

منم دلمو فرمت و به سوی بهاری نو.

دنیا را برایتان شاد شاد ،
و شادی را برایتان دنیا دنیا آرزومندم، هر روزتان نوروز