پنجشنبه ۱۳۸۷/۰۵/۰۳ | 9:21 | دنیا -
واقعاً چه سخته آدم به زندگی با خونواده عادت کنه و چند روزی (فقط چند روز) تنها باشی . خونه واقغاً سوت و کور میشه. قدرشون اینجا مشخص میشه. دخترم ، مادر دخترم دوستتون دارم.
نوشته های این وبلاگ تقدیم به همسر عزیزم، هاتیجا: